Χαρά Κοσεγιάν

• Χαρά Κοσεγιάν, Σχολική Σύμβουλος Φιλολόγων: “Ο ρόλος των εκπαιδευτικών, είναι πρώτα παιδαγωγικός”
• Οι μαθητές υφίστανται σοκ μετάβασης από το δημοτικό στο γυμνάσιο
• Δυσκολίες με τα διαγωνίσματα (63%), την ποσότητα της ύλης (59%), και την αλλαγή της δομής της παρέας τους (43)

Επιστημονική συνάντηση για τη μετάβαση των μαθητών από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο, η οποία πραγματοποιήθηκε στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Κω, διοργάνωσε η σχολική σύμβουλος της 6ης Εκπαιδευτικής Περιφέρειας Π.Ε. Ν. Δωδεκανήσου Μαρία Κουρούπη σε συνεργασία με τη σχολική σύμβουλο Φιλολόγων (ΠΕ02) Ν. Δωδεκανήσου Χαρά Κοσεγιάν, παρουσιάζοντας ταυτόχρονα τα πορίσματα έρευνας που έγινε στα Δωδεκάνησα.
Σύμφωνα με την κα. Κοσεγιάν, το θέμα της μετάβασης των μαθητών από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο, η προηγούμενή τους εμπειρία, οι προϋπάρχουσες γνώσεις τους, ο βαθμός ετοιμότητάς τους για την ομαλή ένταξή τους στην επόμενη σχολική βαθμίδα, απασχολεί το σύνολο των εμπλεκομένων με την εκπαίδευση: καθηγητές, μαθητές, γονείς, ενώ συχνά γίνεται λόγος για “ασυνέχεια στην εκπαίδευση” ανάμεσα στις εκπαιδευτικές βαθμίδες της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας, για “αναντιστοιχία τόσο των προγραμμάτων σπουδών όσο και των στόχων με το μαθησιακό αποτέλεσμα”, όπως αυτό καταγράφεται στις σχολικές τάξεις.
Γι’ αυτό, διενεργήθηκε έρευνα σε επιλεγμένα σχολεία της Δωδεκανήσου και ποσοστική, μέσω ερωτηματολογίων – στατιστικών και ποιοτική, μέσω προσωπικών συνεντεύξεων, με στόχο την αποτύπωση και τη μελέτη της υπάρχουσας κατάστασης, σε όσο το δυνατό περισσότερες διαστάσεις.

Η έρευνα και τα αποτελέσματά της

Η έρευνα διεξήχθη στη διάρκεια του γ΄ τριμήνου του 2009 και απευθύνθηκε:
A) σε μαθητές της Α΄ τάξεως Γυμνασίου
Β) σε καθηγητές φιλολόγους που διδάσκουν στην Α΄ Γυμνασίου
Γ) σε καθηγητές όλων των υπόλοιπων ειδικοτήτων που διδάσκουν στην ίδια τάξη.
Το δείγμα αποτέλεσαν μαθητές και καθηγητές από 5 Γυμνάσια του νομού: το 6o και το 7o Γυμνάσιο πόλεως Ρόδου, το Γυμνάσιο Ιαλυσού, το Γυμνάσιο Κρεμαστής από το νησί της Ρόδου και  το Μπελένιο  Γυμνάσιο της Λέρου, σύνολο 362 μαθητές, από τους οποίους το 42,3% ήταν κορίτσια (153 μαθήτριες) και το 57,7% αγόρια (209 μαθητές), 31 φιλόλογοι και 51 καθηγητές άλλων ειδικοτήτων.

Τα ερευνητικά αποτελέσματα έδειξαν ότι, οι μαθητές υφίστανται σοκ μετάβασης από τη μία βαθμίδα στην άλλη. Αντιμετωπίζουν περισσότερες δυσκολίες με τα διαγωνίσματα (63%), την ποσότητα της ύλης (59%), και την αλλαγή της δομής της παρέας τους (43). Ένα υποστηρικτικό βεβαίως και μη απειλητικό κλίμα τάξης βοηθά στην υπέρβαση των δυσκολιών, αλλά συχνά οι μαθητές ντρέπονται ή φοβούνται ακόμα και να ρωτήσουν κάτι που δεν κατάλαβαν τους καθηγητές τους. Αν όμως έχουν ενταχθεί ομαλά στην επόμενη βαθμίδα, το συσχετίζουν με τους δασκάλους που είχαν στο δημοτικό και τις γνώσεις που είχαν πάρει από αυτούς (76%) ή με τις εξηγήσεις που παρέχουν οι καθηγητές στην τάξη(62%). Τους ενοχλεί όμως ακόμα η κακή υλικοτεχνική υποδομή των σχολείων, οι μετακινήσεις, και η έλλειψη (για τους μετανάστες) των τμημάτων υποδοχής αλλά και της ενισχυτικής διδασκαλίας.
Οι φιλόλογοι και οι καθηγητές άλλων ειδικοτήτων θεωρούν ότι, οι μαθητές δεν ήταν έτοιμοι να ενταχθούν στο Γυμνάσιο σε ποσοστό 80 % και 60% αντίστοιχα, ενώ παρότι τα ΔΕΠΠΣ- ΑΠΣ του Δημοτικού δίνουν σαφείς κατευθύνσεις στη διδασκαλία της γλώσσας οι φιλόλογοι στην τριπλή αξιολογική κλίμακα του καλή- μέτρια- κακή κρίνουν μέτρια την    ικανότητα εκφραστικής ανάγνωσης των κειμένων, την ικανότητα νοηματικής απόδοσης τους, μέτριο τον προφορικό λόγο των μαθητών, μέτριο και κακό το γραπτό τους λόγο , ενώ αντίστοιχες επιδόσεις καταγράφονται και από τους καθηγητές των άλλων ειδικοτήτων. Στην τριπλή, δε, αξιολογική κλίμακα του πολύ-ικανοποιητικά-λίγο- καθόλου θεωρούν ότι οι μαθητές μπορούν ικανοποιητικά να ακούν τους καθηγητές, λίγο τους συμμαθητές τους , λίγο να διαλέγονται μεταξύ τους και καθόλου να κρατούν σημειώσεις.

Στροφή στην παιδαγωγική διάσταση του σχολείου: Να συνειδητοποιηθεί από όλους τους εκπαιδευτικούς ότι ο ρόλος τους στο δημόσιο τουλάχιστον σχολείο είναι πρώτα παιδαγωγικός και μετά διαμεσολαβητικός της γνώσης.
Χρειαζόμαστε επιμορφωτικά προγράμματα που θα μπορέσουν να στηρίξουν το νέο προσανατολισμό και θα σταθούν ικανά να εισάγουν μια νέα κουλτούρα στη σχολική τάξη και το εκπαιδευτικό μας σύστημα και όχι απλές επιφανειακές αλλαγές στη μορφή και τη δομή.
Βασικά όμως  κρίνεται απαραίτητη η μεταξύ των εκπαιδευτικών αλληλεπίδραση και μια διάδραση. Να συναντιούνται και να ανταλλάσουν απόψεις οι δάσκαλοι των τελευταίων τάξεων με τους καθηγητές που θα αναλάβουν την Α΄ Γυμνασίου. Από τον Απρίλη της προηγούμενης χρονιάς να επισκέπτονται οι μαθητές της ΣΤ΄ τάξης το νέο τους σχολείο, να συναντούν τους καθηγητές και ίσως να μπαίνουν και μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας. Αλλά κυρίως να γνωρίζουν οι καθηγητές για τα προβλήματα των μαθητών  της Α΄ τάξης.
“Γιατί, όλες οι αλλαγές ξεκινούν από τη βάση και εμείς μπορούμε να είμαστε σε αυτό πρωτοπόροι. Με στόχο την αλλαγή της ποιότητας στην εκπαίδευση και προκειμένου να κάνουμε πράξη το πρώτα ο μαθητής” τόνισε κλείνοντας την εισήγησή της η κα. Κοσεγιάν.

Popularity: 1% [?]

Στις αρχές του Σεπτεμβρίου 2003, πραγματοποιήθηκε στη Ρόδο το 3ο Οικολογικό Διαγωνιστικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου – Ecocinema-. Συγκεκριμένα από τις 9 έως τις 14 Σεπτεμβρίου 2003, προβλήθηκαν ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους από όλες τις χώρες του κόσμου, με θέματα οικολογικού περιεχομένου. Ανάμεσα στις πολλές ταινίες προεβλήθη την Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου και ώρα 18.15 η διάρκειας 90 λεπτών ταινία του Νιγκόλ Μπεζτζιάν, με τίτλο το «Άγιο Μύρο», η οποία πραγματεύεται τη διαδικασία παρασκευής του Αγίου Μύρου, με βάση τα βότανα και όλα τα άλλα συστατικά τα οποία χρησιμοποιούνται για το σκοπό αυτό, σε μία μοναδικά ποιητική και αποκαλυπτική καταγραφή της αγίας αυτής τελετής.

Η μουσική της ταινίας υπογράφεται από τον Γερβάντ Γεργκανιάν και το μοντάζ είναι του Καμάλ Χανάουι. Όπως είναι γνωστό η χρήση του Αγίου Μύρου στην αρμενική εκκλησία άρχισε από τον Αγ. Γρηγόριο τον Φωτιστή, όταν βάπτισε το βασιλιά Ντερτάντ (Τιριδάτη) και τους αυλικούς του στις όχθες του ποταμού Ευφράτη το 301 μ.Χ.. Ο καθαγιασμός του Αγίου Μύρου, ο οποίος είναι αποκλειστικό προνόμιο των Καθολικών της Αγίας Έδρας του Ετσμιατζίν και του Μεγάλου Οίκου της Κιλικίας, γίνεται κάθε επτά χρόνια σε μια μεγάλη τελετή με τη συμμετοχή των ιερέων, του λαού και ολοκληρώνεται με την ανάμειξη του νέου Μύρου με τα υπολείμματα του παλιού και με αυτόν τον τρόπο ενοποιείται με το αρχικό το οποίο καθαγιάσθηκε το 301 μ.Χ.. Το Άγιο Μύρο χρησιμοποιείται για τη χειροτόνηση ιερέων (παλαιότερα και των βασιλέων της Αρμενίας) και για την τελετή της βαπτίσεως.Πού γεννηθήκατε και πού ζείτε τώρα;
Γεννήθηκα στη Συρία, αλλά σε μικρή ηλικία μετακομίσαμε στο Λίβανο και από τότε ζω στη Βηρυτό.
Ποια στάθηκε η αφορμή για την ταινία σας;
Είδα μια μικρή αναγγελία σε εφημερίδα της Βηρυτού ότι ο εορτασμός για τα 1700 χρόνια από τον εκχριστιανισμό των Αρμενίων στην έδρα του Μεγάλου Οίκου της Κιλικίας, το Λίβανο, θα περιελάμβανε και τελετή καθαγιασμού του Άγιου Μύρου που ετοιμάζεται αυστηρά μυστηριακά κάθε επτά χρόνια και δίδεται στους πιστούς κατά την τελετή του βαπτίσματος και της χειροτονίας. Παρότι είχα βαπτιστεί δεν ήξερα τίποτα γι’ αυτό και αυτό το γεγονός με έσπρωξε να μάθω περισσότερα και να απαθανατίσω για τους επόμενους αυτή την τελετουργία.
Τι είδους δυσκολίες συναντήσατε στην προσπάθειά σας;
Οικονομικές, αλλά κυρίως θρησκευτικές. Οι ιερείς θεωρούσαν αυστηρά παραδοσιακή και μυστηριακή την όλη διαδικασία και δεν ήθελαν να τραβώ βίντεο την κάθε στιγμή. Σκεφτείτε ότι κατέγραφα τη διαδικασία σχεδόν τρεις μήνες και για μένα ήταν μια τρομερή εμπειρία. Οι ιερείς, από την άλλη, πολύ παραδοσιακοί, πολύ ευαίσθητοι, κινδύνευα κάθε στιγμή να με σταματήσουν και συνεχώς τους εξηγούσα τι ήθελα να δείξω και για ποιο λόγο το έκανα.
Αλήθεια, τι συγκεκριμένο θέλατε να δείξετε;
Την παράδοση. Να τη δείξω και να τη διασώσω. Να μάθουν και οι άλλοι όσα έμαθα και εγώ που τόσα χρόνια αγνοούσα. Είναι μια ζωντανή παράδοση που δεν την είχε κρατήσει κανείς. Πώς κάτι τόσο δυνατό, τόσο πνευματικό γεννιέται από απλά υλικά, της γης, του νερού, της θάλασσας, των ζώων: λάδι κι εκχύλισμα από κεχριμπάρι, δεντρολίβανο, θυμίαμα κάρδου, ζαφορά, ροδέλαιο, λάδι φάλαινας κι άλλα, 44 συνολικά υλικά.
{σημ. Χ.Κ.: ανακατεύονται όλα μαζί και το μείγμα σιγοβράζει για 48 ώρες. Όταν σηκώνεις το σκέπαστρο του λέβητα “το άρωμα φτάνει μέχρι τα βουνά”. Θα μείνει έτσι 40 μέρες κι εκεί και τότε θα έρθει να εγκατασταθεί το Άγιο Πνεύμα στο Μύρο προσφέροντάς του την ευλογία του. Το Μύρο αποτελεί και το συνεκτικό κρίκο για τους Αρμενίους όπου γης. Όλοι έχουν χρισθεί με αυτό.}
Ποια νομίζετε ότι είναι η σχέση του αρμενικού πολιτισμού με τη θρησκεία.;
Ο αρμενικός πολιτισμός είναι ταυτισμένος με τη θρησκεία. Όλα κινούνται γύρω από αυτή. Με τόσα που περάσαμε ως λαός ήταν φυσικό να συγκροτηθούμε γύρω από τη θρησκεία που μας κρατούσε ενωμένους κι αποτελούσε το βασικό συνεκτικό μας κρίκο. Γι’ αυτό και η ταινία, πέρα από το μυστήριο, δείχνει και την αρμενική κουλτούρα, την αρχιτεκτονική, τους τρόπους εργασίας, την ενδυμασία, τον τρόπο σκέψης.
Τι θα είχατε να πείτε λοιπόν για την κατάσταση της σύγχρονης Αρμενίας και τι νομίζετε ότι εμείς που δεν ζούμε μέσα στα κρατικά της σύνορα μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτήν;
Η Αρμενία είναι μια μικρή χώρα με λίγους κατοίκους και μεγάλη διασπορά. Στο νέο κράτος όλα ξεκίνησαν από την αρχή, από το μηδέν.
Η ίδια η χώρα είναι πολύ δύσκολη. Έχω πάει τρεις φορές. Βεβαίως οι Αρμένιοι είναι πολύ εργατικός λαός και πολύ φιλότιμος. Εμείς της διασποράς όμως, πρέπει να τη βοηθήσουμε και βασικός τρόπος γι’ αυτό είναι να κάνουμε ευρύτερα γνωστό τον πολιτισμό μας .
Συγχαρητήρια και ευχαριστώ πολύ.

Συνέντευξη στη Χαρά Κοσεγιάν

Η Χαρά Κοσεγιάν είναι φιλόλογος, δ.φ. και λογοτέχνης.
Έργα της είναι:

«Έχει κι άλλες όψεις το φεγγάρι», εκδ. Λιβάνη και
«Γλυκό με θλιμμένα καρύδια», εκδ. Κοχλίας- Σαββάλας.

Popularity: 18% [?]

Αρμένικα Διμηνιαίο Περιοδικό

«Πρέπει να έχουμε
συνέχεια την Αρμενία
μέσα στο λόγο μας και
να τονίζουμε την ύπαρξή της»

Διαβάστε περισσότερα

Popularity: 17% [?]