Χαρά Κοσεγιάν

Φιλόλογος, διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών και λογοτέχνης.
Subscribe

Δελτίο τύπου 18 Ιουλίου 2005, Η υπόθεση της Ατλαντίδας-Αναζητώντας τη Χαμένη Ήπειρο, Συνέδριο στην Μήλο.

July 03, 2006 By: admin Category: Περί Ατλαντίδας

Ατλαντίδα: Αν, πότε και πού;

Ατλαντίδα: Αν, πότε και πού;

Στη Μήλο συγκεντρώθηκαν από 11 έως 13 Ιουλίου επιστήμονες και ερευνητές από 15 χώρες, προκειμένου να μοιραστούν τις απόψεις τους για το θέμα της Ατλαντίδας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου «Η υπόθεση της Ατλαντίδας-Αναζητώντας τη Χαμένη Ήπειρο» ειδικοί από το χώρο της αρχαιολογίας, της γεωλογίας, της ηφαιστειολογίας και άλλων επιστημών διατύπωσαν και τεκμηρίωσαν τις απόψεις τους για τη θέση που βρισκόταν η Ατλαντίδα, για την περίοδο που καταστράφηκε και για τις αιτίες που οδήγησαν στην καταστροφή της, ενώ αρκετοί εξέφρασαν και τις αμφιβολίες τους για το αν πράγματι υπήρχε.
Θέτοντας ως βάση τις μαρτυρίες του Πλάτωνα, οι σύνεδροι συναίνεσαν στα 24 παρακάτω κριτήρια, τα οποία πρέπει να εκπληρώνει μία γεωγραφική περιοχή ώστε να οριστεί ως η τοποθεσία της Ατλαντίδας:
1. Η μητρόπολη της Ατλαντίδας πρέπει να ήταν ένα νησί το οποίο είτε πια να μην υπάρχει είτε να υπάρχει ακόμα τμήμα του
2. Η μητρόπολη της Ατλαντίδας πρέπει να είχε μια μοναδική γεωμορφολογία, αποτελούμενη από εναλλασσόμενους δακτυλίους ξηράς και θάλασσας με ένα κεντρικό νησί στο μέσον
3. Η Ατλαντίδα πρέπει να βρισκόταν έξω από τις Στήλες του Ηρακλή
4. Η Ατλαντίδα ήταν μεγαλύτερη από την Ασία και τη Λιβύη μαζί
5. Η Ατλαντίδα πρέπει να φιλοξενούσε ένα αναπτυγμένο πληθυσμό εγγράμματο, με μεταλλουργικές γνώσεις και ναυτική εμπειρία
6. Η Ατλαντίδα πρέπει να ήταν εύκολα προσεγγίσιμη από τους Αθηναίους
7. Η Ατλαντίδα πρέπει να βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση με τους Αθηναίους
8. Η μητρόπολη της Ατλαντίδας πρέπει να υπέστη μία φυσική καταστροφή ανεπανάληπτης σφοδρότητας
9. Η μητρόπολη της Ατλαντίδας πρέπει να καταποντίστηκε μετά την καταστροφή της
10. Η Ατλαντίδα καταστράφηκε 9.000 αιγυπτιακά χρόνια πριν τον 6ο αιώνα π.Χ.
11. Η περίμετρος της Ατλαντίδας απείχε 50 στάδια (7,5 χιλιόμετρα) από το κέντρο της πόλης
12. Η Ατλαντίδα είχε υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα, ώστε να συγκροτεί μεγάλο στρατό (10,000 άρματα, 1,200 πλοία, 1,200,000 οπλίτες)
13. Στην περιοχή της Ατλαντίδας γίνονταν θυσίες ταύρων
14. Της καταστροφής της Ατλαντίδας προηγήθηκε σεισμός
15. Μετά την καταστροφή της Ατλαντίδας αποκλείστηκε το πέρασμα των πλοίων
16. Στην Ατλαντίδα υπήρχαν ελέφαντες
17. Η καταστροφή της Ατλαντίδας δεν οφείλεται σε απίθανες φυσικές ή γεωλογικές διαδικασίες
18. Στην Ατλαντίδα υπήρχαν θερμές και ψυχρές πηγές με κοιτάσματα ορυκτών
19. Η Ατλαντίδα (εκτός της μητρόπολης) βρισκόταν σε μία πεδιάδα 2.000 x 3.000 στάδια περικυκλωμένη από βουνά που έφταναν μέχρι τη θάλασσα
20. Η Ατλαντίδα είχε υπό τον έλεγχό της άλλα κράτη της εποχής
21. Οι άνεμοι στην Ατλαντίδα φυσούσαν από το Βορρά (άρα η Ατλαντίδα βρισκόταν στο βόρειο ημισφαίριο)
22. Τα βράχια στην Ατλαντίδα είχαν διάφορους χρωματισμούς (μαύρο, άσπρο, κόκκινο)
23. Στην Ατλαντίδα υπήρχαν αρδευτικά κανάλια
24. Κάθε 5ο και 6ο χρόνο θυσίαζαν ταύρους
Στον αντίλογο όλων των παραπάνω προϋποθέσεων, διατυπώθηκαν και απόψεις που αμφισβητούσαν την ύπαρξη της Ατλαντίδας. Κύριος εκφραστής των απόψεων αυτών ήταν ο καθηγητής Χρίστος Ντούμας, Διευθυντής της ανασκαφής Ακρωτηρίου Σαντορίνης και μέλος της επιστημονικής επιτροπής του συνεδρίου, ο οποίος υποστήριξε ότι η ύπαρξη της Ατλαντίδας είναι ένας μύθος και η αναζήτησή της μία ουτοπία.
«Σε τρία χρόνια θα επαναλάβουμε τη διοργάνωση του ίδιου συνεδρίου, ώστε να διαπιστωθεί η πρόοδος των ερευνών γύρω από τη Χαμένη Ήπειρο και ίσως τότε η επιστημονική κοινότητα να είναι έτοιμη να αποκαλύψει το μυστικό της Ατλαντίδας» δήλωσε ο Κ. Κωνσταντινίδης, Διευθύνων Σύμβουλος της Ηλιότοπος Συνέδρια που είχε και την αρχική ιδέα για την πραγματοποίηση του συνεδρίου
Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ήταν η έκθεση βιβλίων σχετικών με την Ατλαντίδα που πραγματοποιήθηκε παράλληλα με το συνέδριο. Στην έκθεση παρουσιάστηκαν 50 βιβλία και περιοδικά, ελληνικά και ξένα, παλιότερης και νεότερης έκδοσης που όλα πραγματεύονταν το θέμα της Χαμένης Ατλαντίδας. Την επιμέλεια της έκθεσης είχε ο κ. Μανώλης Λιγνός, ιδρυτής του Λαογραφικού Μουσείου Σαντορίνης.
Το συνέδριο διοργανώθηκε στο πλαίσιο των Milos Conferences και υποστηρίχθηκε από το Συνεδριακό Κέντρο Μήλου και την S&B Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε.
Με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον αναμένεται η έκδοση των πρακτικών του συνεδρίου που θα περιλαμβάνει όλες τις ομιλίες και θα είναι το πρώτο βιβλίο για την Ατλαντίδα που θα συγκεντρώνει πλήθος διαφορετικών απόψεων και προσεγγίσεων σχετικά με το θέμα. Το βιβλίο θα εκδοθεί μέσα σε λίγους μήνες και θα διατίθεται από το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο του www.conferences.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 20 ΜΑΙΟΥ 2005
ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ: ΑΝ, ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥ;
Το διεθνές συνέδριο για την «Υπόθεση της Ατλαντίδας: Αναζητώντας τη Χαμένη Ήπειρο» θα διεξαχθεί στη Μήλο από 11 έως 13 Ιουλίου 2005.
Στην αυγή του 21ου αιώνα το μυστήριο σχετικά με την υπόθεση της χαμένης ηπείρου της Ατλαντίδας που διατύπωσε ο Πλάτωνας τον 4ο αιώνα π.Χ. ως ένας από τους πιο προηγμένους πολιτισμούς του προϊστορικού κόσμου, παραμένει άλυτο.
Σύμφωνα με τους διαλόγους του Πλάτωνα, η Ατλαντίδα ήταν ένα νησί κράτος που υπήρχε στον Ατλαντικό Ωκεανό απέναντι από τους στύλους του Ηρακλή (στενό του Γιβραλτάρ) πριν από περισσότερα από 12.000 χρόνια. Είχε κατοικηθεί από αριστοκρατική και ισχυρή φυλή που απολάμβανε μεγάλο πλούτο χάρη στις φυσικές της πηγές και το γεωγραφικό της σχεδιασμό που συνεπώς την είχαν καταστήσει σημαντικό κέντρο εμπορίου.
Οι κάτοικοι της Ατλαντίδας ζούσαν απλά και ενάρετα για πολλές γενιές. Όπως καταγράφει ο Πλάτωνας, σιγά σιγά ξεκίνησαν να αλλάζουν, καθώς η πλεονεξία και ισχύς άρχισαν να τους διαφθείρουν. Τελικά ο Δίας απάντησε στην ανηθικότητά τους με μία άγρια τιμωρία: με ένα ισχυρό κύμα η θάλασσα «κατάπιε» το νησί, τους κατοίκους και την ανάμνηση της Ατλαντίδας.
Για πολλά χρόνια αυτή η ιστορία έχει τραβήξει την προσοχή και τον θαυμασμό των ειδικών και ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι αναζητούν τα στοιχεία εκείνα που θα οδηγήσουν στη λύση αυτού του μυστηριώδους γρίφου. Ποια ήταν η αληθινή τοποθεσία της Ατλαντίδας; Μήπως η όλη ιστορία είναι μία υπερβολή βασιζόμενη στην πτώση του Κρητικού πολιτισμού και την καταστροφή της Θήρας; Πότε ακριβώς υπήρχε; Ποια είναι η αλήθεια για την καταστροφή της; Υπήρχε πράγματι ή ήταν τελικά ένας μύθος σύμφωνα με τις περιγραφές του Πλάτωνα για ένα τέλειο κράτος;
Ερευνητές και ειδικοί από κάθε σημείο του κόσμου θα συγκεντρωθούν στο πανέμορφο νησί της Μήλου στο «Συνεδριακό Κέντο Μήλου-Γιώργος Ηλιόπουλος» να παρουσιάσουν και να αναλύσουν ένα σημαντικό μέρος νέων ερευνών και υποθέσεων, οι οποίες χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία και τις νέες ιδέες έχουν την προοπτική να εξαλείψουν τους αιώνες μυστηρίου και να οδηγήσουν σε πιο σαφή συμπεράσματα.
Τελικά, ένα μυστήριο λύνεται καλύτερα από την πηγή του, οπότε ποιο μέρος θα ήταν καλύτερο να συγκεντρώσει τους κορυφαίους παγκοσμίως ερευνητές της Ατλαντίδας από την ίδια τη χώρα που γέννησε την ιστορία της Ατλαντίδας; Ποιο μέρος θα ήταν καλύτερο από τη Μεσόγειο Θάλασσα, στα βάθη της οποίας πολλοί πιστεύουν ότι βρίσκεται για χιλιάδες χρόνια η χαμένη ήπειρος;
Το συνέδριο θα αποτελέσει το ευρύτερο Forum για να ασχοληθούν με την υπόθεση αντλώντας θέματα από την Ιστορία, την Αρχαιολογία και τη Φιλοσοφία, μέχρι την Ηφαιστειολογία, τη Χαρτογραφία και την Ωκεανογραφία. Σήμερα επικρατούν 27 διαφορετικές απόψεις για το πού βρίσκεται η Ατλαντίδα. Το μυστήριο εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά φαίνεται ότι είναι θέμα χρόνου μέχρι να αποκαλυφθεί η αλήθεια.


ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ
Καθ. Μιχάλης ΦΥΤΙΚΑΣ, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης – Πρόεδρος
Prof. Silvio CATALDI, University of Torino, IT
Καθ. Χρήστος ΝΤΟΥΜΑΣ, Ελληνική Αρχαιολογική Εταιρεία
Καθ. Σταύρος ΠΑΠΑΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ, Πανεπιστήμιο Πάτρας
Prof. Haraldur SIGURDSSON, University of Rhode Island, US
Δρ. Γιώργος ΒΟΥΓΙΟΥΚΑΛΑΚΗΣ, Ινστιτούτο Γεολογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών
Καθ. Σπύρος ΠΑΥΛΙΔΗΣ, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Το Συνέδριο είναι μέρος του θεσμού Milos Conferences. O θεσμός Milos Conferences είναι μία δραστηριότητα της μη κερδοσκοπικής εταιρείας «Συνεδριακό Κέντρο Μήλου – Γεώργιος Ηλιόπουλος», με έδρα το νησί της Μήλου.