Χαρά Κοσεγιάν

Φιλόλογος, διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών και λογοτέχνης.
Subscribe

Archive for the ‘Βιβλία’

ΑΡΧΑΙΑ ΕΠΙΒΙΩΜΑΤΑ ΣΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ – ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ

February 19, 2010 By: admin Category: Βιβλία Comments Off on ΑΡΧΑΙΑ ΕΠΙΒΙΩΜΑΤΑ ΣΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ – ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ

Το  βιβλίο ανιχνεύει το πόσο μακριά στο  χρόνο, αλλά και πόσο πλατιά στους  τόπους μπορεί να  ταξιδέψει ένας μύθος έως ότου καταλήξει στη μορφή που τον βλέπουμε εμείς σήμερα.Επιχειρεί να εξετάσει –με  κριτήρια συγκρητικής μυθολογίας και φιλολογίας- τις κοινές συνδέσεις και τις αναφορές που εντοπίζουμε στην αρχαία και τη σύγχρονη ποιητική παραγωγή, όχι μόνο στον ελληνικό χώρο, αλλά σε ολόκληρη τη λεκάνη -κυρίως -της Μεσογείου, παρατηρώντας ότι λαοί και πολιτισμοί συναντιούνται και ανταλλάσσουν απόψεις, συντηρούν πίστεις, διαθέτουν αντιλήψεις κι έχουν κοινές ιδέες, όχι μόνο σήμερα, αλλά από τότε που έχουμε γνώση για την ύπαρξή μας πάνω στη γη, σε μια συνάντηση και αλληλεπίδραση που πραγματοποιείται βέβαια με κριτήρια χωροχρονικά και με δεδομένες τις δυσκολίες μετακίνησης και επικοινωνίας, ωστόσο είναι υπαρκτή. Τόσο, όσο  υπαρκτή και συνεχής είναι η «μετακένωση» ιδεών στο χρόνο, ακριβώς όπως μεταφέρονται από γενιά σε γενιά και από στόμα σε στόμα τα παραμύθια της γιαγιάς, με πιστότητα εκπληκτική, παρά τις ευνόητες παραλλαγές τους.

Νέο Βιβλίο. Λουκιανού Αληθής Ιστορία Α’.

May 23, 2008 By: admin Category: Βιβλία, Παιδαγωγικά Θέματα Comments Off on Νέο Βιβλίο. Λουκιανού Αληθής Ιστορία Α’.

Λουκιανού Αληθής Ιστορία Α’ Εξώφυλλο

Το συγκεκριμένο βιβλίο προσπάθησε να συνδυάσει την επιστημονική εργασία, τη μετάφρασή, τα σχόλια στο Λουκιανό και τη δημιουργική δουλειά που έκαναν οι μαθητές. Έφτιαξαν μόνοι τους εικονογραφηγήματα με όλες τις παραγράφους της Αληθούς Ιστορίας Α΄ του Λουκιανού και τις τιτλοφόρησαν στα Αρχαία Ελληνικά.

Λουκιανού Αληθής Ιστορία Α'

Λουκιανού Αληθής Ιστορία Α’Λουκιανού Αληθής Ιστορία Α'Λουκιανού Αληθής Ιστορία Α’

Πατήστε εδώ

Ανατέλλει και στην Ντέια

July 03, 2006 By: admin Category: Βιβλία Comments Off on Ανατέλλει και στην Ντέια

Ανατέλλει και στην Ντέια

Τίτλος Βιβλίου: Ανατέλλει και στην Ντέια

Περιγραφή:

Η ιστορία ξεκινά στην Αλβανία της οικονομικής δυσχέρειας, πάνω στα ορεινά και απάτητα εδάφη, περήφανοι και απλοί άνθρωποι αγωνίζονται να αντεπεξέλθουν στην καθημερινότητα και τις ανάγκες της. Μέσα από αυτή τη μικρή κοινωνία και το μικρό κόσμο μιας αγροικίας ανασταίνεται ο ήρωας του βιβλίου, ο Ίλιερ, που διαθέτει εξαιρετικό ταλέντο στη ζωγραφική.

Ημ/νία Εκδοσης: 1/10/2003

Σελίδες: 184

ISBN: 960-8228-60-3

Ακολουθούμε τον ήρωα μέσα από την πορεία του στη Σχολή Καλών Τεχνών των Τιράνων, τις εσωτερικές και εξωτερικές συγκρούσεις της ψυχής και της πολιτικής. Η ερχομός στη Ελλάδα σηματοδοτεί μια άλλη ζωή αλλά και ένα διαφορετικό τρόπο σκέψης. Η νέα πατρίδα, η υποτιθέμενη Γη της Επαγγελίας υποδέχεται τον επισκέπτη με δόλο, ρατσισμό και ξενοφοβία. Οι προσπάθειες για την επιβίωση εντείνονται και ξεχωρίζουν οι φίλοι από τους εχθρούς. Οι γυναίκες και από τις δυο χώρες αναπόσπαστο κομμάτι στην ψυχή του καλλιτέχνη, ο έρωτας κυριεύει τα κορμιά των εραστών και ανάμεσά τους φυσάει ο δροσερός αέρας των βουνών της Ηπείρου. Όλη η ζωή μια συναρπαστική περιπέτεια, με τη Μεγάλη Φυγή να είναι ριζωμένη μέσα στην καρδιά του Ίλιερ. Κανένας τόπος δεν μπορεί να χωρέσει την επαναστατημένη καρδιά του ζωγράφου, που πάντα τριγυρνάει στα βουνά της Ντέιας, στην αγαπημένη, στην οικογένεια, στην ελευθερία και στη φύση της ορεινής γης που τον ανάθρεψε και τον έπλασε ελεύθερο. Η επιστροφή είναι γλυκιά, η ζωή γεμάτη ανατροπές και τα συρματοπλέγματα κόβονται ανάμεσα στις φυλές και τους ανθρώπους. Η συγγραφέας Χαρά Κοσεγιάν μας δίνει ένα μυθιστόρημα γεμάτο από εξαιρετικές ζωγραφικές πινελιές, χρώματα και συναισθήματα που σπάνια συναντάμε στις μέρες μας. Ένα όμορφο ζωγραφικό έργο, φτιαγμένο με λέξεις που θα συγκινήσει, αλλά και θα αφυπνίσει με τα μηνύματα που καταφέρνει να περάσει ενάντια στην ξενοφοβία και το ρατσισμό.

‘Eχει κι άλλες όψεις το φεγγάρι, εκδόσεις Λιβάνη, Νέα Σύνορα, 1999

July 03, 2006 By: admin Category: Βιβλία Comments Off on ‘Eχει κι άλλες όψεις το φεγγάρι, εκδόσεις Λιβάνη, Νέα Σύνορα, 1999

'Eχει κι άλλες όψεις το φεγγάρι

“ Ζωή είναι ό,τι έχει ζήσει κανείς . Τη ζωή δεν την έχεις πίσω σου, μπρος σου την έχεις κάθε στιγμή. Εκεί. Σε ορίζει , σου θυμίζει, σου υποδεικνύει. Δεν ξεφεύγεις. Κι ας νομίζεις πως το αύριο έχει αξία κι εκεί μπορείς να φτάσεις κάθε στιγμή, αν πίσω σου σέρνεις ένα χθες που σε γδέρνει, ούτε στα όνειρα δεν μπορείς να βάλεις φτερά. Μικροπηδηματάκια κάνουν κι αυτά,ίσα να μην ακουμπήσουν σ’αυτό το αόρατο γιάλινο τείχος που ’ναι αποπάνω τους. Πυκνό κι αδιαπέραστο. Το που και πως γεννήθηκες, οι πρώτες εμπειρίες, τα πρώτα χρόνια …”, ξέσπασε αντιδρώντας ο άντρας, μονολογώντας περισσότερο, παρά έχοντας και στο ελάχιστο, την ελπίδα πως τον άκουγε.
Αυτή η καμαρούλα ωστόσο, κατάρα το’χε να τους δει να μονοιάζουν. Οσες φορές έμπαιναν εκεί μ’ένα ποτήρι κρασί, μετά απ’όσες ώρες μπορεί να είχαν περάσει μαζί στ’αλλα δωμάτια, τρώγοντας , βλέποντας τηλεόραση, σχολιάζοντας τους φίλους, για να “ξαναγίνουν φοιτητές” , “να θυμηθούν τα παλιά”, σε τέτοιες συζητήσεις πάνω-κάτω αναλώνονταν, και ίδια πάντα η αίσθηση ήταν. “Εφταιγε το δωμάτιο; Λες, άμα του τη χτίζανε την πόρτα , να’ταν αλλιώς;”
-Κι όλοι εκείνοι-συνέχισε απτόητος, αποφασισμένος τουλάχιστον αυτή τη φορά να τα πει- που είναι “ζωντανά παραδείγματα” των άσχημων χρόνων, που όμως ξεπέρασαν και ισορρόπησαν και ηρέμησαν και θριαμβευσαν…; ε! όλο και κάποιο φως θα έκαιγε στην άκρη του υπόγειου συρμού και δεν θα’ ταν και τόσο μόνοι στη διαδρομή…
Τωρα καταλαβαίνω λοιπόν, γιατί η Βάσω σ’εκείνη την εκδρομή κύτταγε συνέχεια πίσω και γω της έλεγα “ασε το χθες, κύττα το αύριο με αισιοδοξία” και κείνη μ’έβλεπε, μα δεν μίλαγε, μόνο συνέχιζε να κυττάζει το ηλιοβασίλεμα απ’την ανάποδη και τα δέντρα που φεύγανε στην άκρη του δρόμου. Δεν στράφηκε ούτε κι όταν μια πέτρα, καθώς η ρόδα του μικρού αγροτικού τη στροβίλισε, ανέβηκε στη καρότσα και τη χτύπησε στην πλάτη. Απλωσε μόνο το χέρι, την έπιασε στον αέρα “τέτοιες θα μαζεύουμε πάντα”μου είπε και την έβαλε στην τσέπη της. Ηξερε εκείνη.
– Τέλειωσες;
– Νομίζω. Αν κατάλαβες…, ναι.
– Κι αν κατάλαβα, ποιο το όφελος; Η Βάσω δηλαδή που κατ’εσένα, είχε καταλάβει, τι κέρδισε;
– Τουλάχιστον δεν ζει μ’αυταπάτες. Ξέρει τα όριά της. Δεν παρασέρνεται.
– Και σέρνεται.. Δεν είναι έτσι τα πράγματα, Αντώνη. Ο ρεαλισμός είναι απαραίτητος για να προχωρήσεις παραπέρα. Αλλιώς γίνεται βραχνάς, θηλιά που σε πνίγει και η μετριότητα παραμένει και της δίνεις κι άλλοθι.
Συνέχισε στους ίδιους ρυθμούς ,αδιέξοδα, ατέλειωτα, ίδια όπως και τόσα χρόνια. Ο Αντώνης να αρνείται να καταλάβει κι η Μαργαρίτα να επιμένει να τον κάνει να αντιδράσει ,να διεκδικήσει, να αρχίσει επιτέλους να ζει.
– Ζωή δεν είναι μόνο ό,τι έχεις πίσω σου. Είναι κι όσα βάζεις στόχο σου και σε σπρώχνουν μπροστά. Είναι αυτά που σε κάνουν να νοιώθεις πως αξίζει να ξυπνάς το πρωί, να χαμογελάς, να πεισμώνεις, να υπάρχεις. Ζωή είναι να είσαι …”εκεί”.