Χαρά Κοσεγιάν

Φιλόλογος, διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών και λογοτέχνης.
Subscribe

Archive for the ‘Ειδήσεις’

Χιλιάδες άτομα ανά τον κόσμο μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα

September 29, 2010 By: Χαρά Κοσεγιάν Category: Ειδήσεις No Comments →

Δημοσιεύτηκε στo Alfavita
Χιλιάδες άτομα ανά τον κόσμο μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα

Στρατιωτικοί, συνταξιούχοι, διερμηνείς-μεταφραστές, εργαζόμενοι στον τουρισμό, φοιτητές τμημάτων ελληνικών σπουδών, κλασικοί φιλόλογοι και φυσικά ομογενείς είναι μερικές μόνον από τις κατηγορίες ατόμων που συμμετέχουν στις ετήσιες εξετάσεις του πιστοποιητικού ελληνομάθειας του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας (ΚΕΓ).

Της Φιλομήλας Δημολαΐδου – ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 12/7/2010
Η φράση των αγγλόφωνων «it’ s all Greek to me» («είναι όλα ελληνικά για μένα» κατά το «είναι όλα κινέζικα για μένα» στη χώρα μας) δεν βρίσκει σύμφωνους τους περισσότερους από 3.800 υποψηφίους που λαμβάνουν μέρος στις εξετάσεις του πιστοποιητικού ελληνομάθειας, οι οποίες γίνονται κάθε χρόνο σε 128 εξεταστικά κέντρα σε όλες τις ηπείρους. Στο ερώτημα «ποιοι είναι τελικά αυτοί οι περίεργοι τύποι που μαθαίνουν ελληνικά;» μας απαντά η Νιόβη Αντωνοπούλου, καθηγήτρια Γλωσσολογίας του ΑΠΘ και επιστημονική υπεύθυνη του ΚΕΓ για τη στήριξη της ελληνικής γλώσσας. Τα εξεταστικά κέντρα της Ευρώπης γεμίζουν κατά πλειοψηφία (60%) από ομογενείς. Οι υπόλοιποι είναι είτε φοιτητές τμημάτων ελληνικών σπουδών και κλασικοί φιλόλογοι, που θέλουν να μάθουν εκτός από αρχαία και νέα ελληνικά, είτε μεταφραστές-διερμηνείς, χομπίστες αλλά και συνταξιούχοι. «Σε πολλά τμήματα ελληνικής γλώσσας παρακολουθούν μαθήματα συνταξιούχοι, είτε γιατί θέλουν να περνούν δημιουργικά το χρόνο τους είτε γιατί ορισμένοι από αυτούς έχουν σπίτια στην Ελλάδα ή τους αρέσει να έρχονται εδώ για διακοπές», σχολίασε η κ. Αντωνοπούλου.
Στις ΗΠΑ τα πράγματα είναι πιο εύκολα, αφού περίπου το 95% των εξεταζομένων είναι ομογενείς, δεύτερης ή τρίτης γενιάς, οι οποίοι δεν γνώριζαν καθόλου τη μητρική γλώσσα τους. Στην Αφρική οι ιεραπόστολοι κάνουν καλή δουλειά σε ό,τι αφορά τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας, στην Κίνα τα σκήπτρα της εκμάθησής της κρατούν στρατιωτικοί, ενώ στην Ιαπωνία φαίνεται ότι οι ντόπιοι θέλουν να γνωρίζουν τι λένε οι επιγραφές που θα φωτογραφίσουν, όταν θα έρθουν στην Ελλάδα. Βέβαια αυτοί που μαθαίνουν σήμερα ελληνικά και δεν καταλήγουν στα εξεταστικά κέντρα είναι πολύ περισσότεροι. Πολύ λιγότεροι όμως σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες. Οι περίπου 400 πυρήνες ελληνικών σπουδών ανά τον κόσμο περνούν τη δική τους κρίση. Μπορεί κάποτε, μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ελληνική να ήταν η γλώσσα των λογίων, όμως το θεμέλιο του ανθρωπισμού κλονίστηκε και κατά συνέπεια επήλθε και μείωση του ενδιαφέροντος για τις ανθρωπιστικές σπουδές.

Η πιστοποίηση των ελληνικών
Με πρόσφατο προεδρικό διάταγμα τα επίπεδα πιστοποιητικού της ελληνικής γλώσσας ορίστηκαν σε έξι (ήταν τέσσερα), με αύξοντα βαθμό δυσκολίας, τα οποία συμβολίζονται με κεφαλαία γράμματα της ελληνικής αλφαβήτου, Α1, Α2, Β1, Β2, Γ1, Γ2, και αντιστοιχούν στα επίπεδα της γλωσσομάθειας του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Στις εξετάσεις, που διεξάγονται κάθε χρόνο το Μάιο, συμμετέχουν ύστερα από αίτησή τους ομογενείς και αλλογενείς, ηλικίας μεγαλύτερης των 8 ετών. Το πιστοποιητικό ελληνομάθειας χορηγείται σε όσους έχουν παρακολουθήσει προγράμματα ή μαθήματα της ελληνικής γλώσσας εκτός του οργανωμένου ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό και έχουν συμμετάσχει με επιτυχία στις εξετάσεις του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας. Αξίζει να σημειωθεί ότι με το προεδρικό διάταγμα καθιερώθηκε πλέον και επίπεδο Α1 για παιδιά ηλικίας 8 έως 12 ετών, καθώς μέχρι τώρα δικαίωμα συμμετοχής είχαν τα παιδιά άνω των 12 ετών.
Για καθένα από τα έξι επίπεδα γλωσσομάθειας συντάσσονται θέματα για τις τέσσερις δεξιότητες, δηλαδή κατανόηση γραπτού και προφορικού λόγου, παραγωγή γραπτού και προφορικού λόγου με ανάλογο βαθμό δυσκολίας. Για περισσότερες πληροφορίες για το πιστοποιητικό ελληνομάθειας οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθυνθούν στην ιστοσελίδα του ΚΕΓ www.greek-language.gr
——————————————————————————–
Επιστροφή στα βασικά για τη σωστή εκμάθηση των ελληνικών
Η αναμόρφωση της γλωσσικής παιδείας στην Ελλάδα έχει γίνει αντικείμενο συζήτησης πολλές φορές, ιδιαίτερα μετά την εισβολή της εικόνας ακόμη και στα… γραπτά κείμενα, θέμα για το οποίο είναι γνωστές στους πάντες οι κόντρες, οι ασυμφωνίες και τα «στρατόπεδα» των φιλολόγων. Μία πρόταση είναι και αυτή που κατατίθεται μέσα από την έρευνα «Το επίπεδο γλωσσικής κατάκτησης των μαθητών, όπως διαπιστώνεται στην α’ γυμνασίου: βελτιωτικές προτάσεις», που διενήργησε η σχολική σύμβουλος φιλολόγων Δωδεκανήσου Χαρά Κοσεγιάν σε μαθητές και καθηγητές πέντε γυμνασίων του νομού Δωδεκανήσων.
Όπως αναφέρεται στην έρευνα, που παρουσιάζεται στο περιοδικό «Φιλόλογος», ο επαρκής χειρισμός της ελληνικής γλώσσας και η κατάκτηση των γλωσσικών δεξιοτήτων απασχολούν το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας ήδη από τις πρώτες ημέρες της εισόδου των μαθητών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, καθώς αποτελούν γενική διαπίστωση οι μεγάλες αδυναμίες τους σε όλα τα επίπεδα χρήσης της γλώσσας. Οι καθηγητές υποστηρίζουν ότι οι μαθητές δεν μπορούν να εκφράσουν τις απόψεις τους σε επίπεδο επικοινωνίας στον προφορικό λόγο, ώστε να κάνουν ικανοποιητικά διάλογο με τους συμμαθητές τους, αλλά ούτε και στο γραπτό λόγο μπορούν -ορθογραφημένα και ικανοποιητικά συνταγμένα- να αναπτύξουν παραγράφους, ενώ πολλές δυσκολίες αντιμετωπίζουν και στην εκφραστική ανάγνωση των γραπτών κειμένων.
Οι φιλόλογοι σύμφωνα με τη σχολική σύμβουλο προτείνουν «την επιστροφή στα βασικά», πρόταση υπαγορευμένη από την ίδια ανάγκη με εκείνου του ομώνυμου κινήματος, φοβούμενοι ότι εστιάζοντας σε μαξιμαλιστικούς στόχους απομακρυνθήκαμε από την ουσία. Οι μαθητές δεν έχουν καλλιεργήσει ατομικές και κοινωνικές γλωσσικές δεξιότητες, ώστε η ένταξη στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση να γίνει ομαλά και απρόσκοπτα. Για να προχωρήσουν όμως προς τα συνθετότερα και υψηλότερα, χρειάζεται να υπάρχει μία βασική γραμμή εκκίνησης για όλους. «Δεν σκοπεύουμε στην προσκόλληση στα λίγα αλλά στην πρόοδο όσο το δυνατόν περισσότερων μαθητών, που χρησιμοποιώντας τις στέρεες βάσεις θα προχωρήσουν. Αυτό, για να συμβεί, πρέπει να αποφεύγεται το χάος μέσα στις τάξεις, που δημιουργεί η αίσθηση ότι κάποιοι απέχουν πολύ από τους πρώτους, ότι δεν μπορούν να καλύψουν ποτέ το μεταξύ τους κενό, με φυσικό αποτέλεσμα την παραίτησή τους από κάθε προσπάθεια».